پیله ی تنهایی

 

می تنم از تار تنهایی 
به دورم پیله ای

می نشینم گوشه ای

زانوانم در بغل

سر به زانو می گذارم بی رمق

ذره ذره مردن خاطره ها

نقش می بندد درون سینه ام

گرچه محزونم ولی

دلشادم از تنهاییم

می نشینم گوشه ای

من همه اندیشه ام

بال و پر دارد خیالم می پرد

پیله ی تنهاییم را می درد

 

/ 0 نظر / 8 بازدید