بازگشت

اولین لحظه ی تنهایی
اوست

در را می بندد

در سکوتی مطلق مثل
خاموشی گور

می نشیند تنها

نفسش تنگ شده

یادها خاطره ها در
ذهنش

غم او سنگین است

اولین شب بی او

بی او

عاقبت

بغض او می شکند و فرو
میریزد

مثل بارانی که از ابر
سیاه می بارد

هق هق گریه ی او می
شوید غم و اندوهش را

اندکی می گذرد

با صلابت با عشق

 می ایستد

 راه شکستن  را بلد نیست

 قلب زیبایش

باز او می ایستد

                                                                            

                    

 

/ 1 نظر / 11 بازدید
اشکان

سلام.خسته نباشی.از وبلاگت دیدن کردم.راستی کلی عکس جالب تو وبلاگم گذاشتم.اگه دوست داشتی یه سری بزن و راجع به عکسا نظر بده.اگه شد بنویس که چه عکسای دوست داری تو وبم بذارم یا اگه ایرادی دیدی واسم بنویس.منتظرم.ممنون.