نازنینم

می شکنم اما آرام بی صدا

تا

پژواک این درد دل سنگین کوه وش

از کنارت بگذرد

آرام  بی صدا                        

نازنینم

تا

پاره پاره نشود پرنیان دل تو

دل من می ترکد

با این همه

جای شکرش باقی است 

که اگر بغض من می ترکید

تکه های دل تو

کوه را می پوشاند

مثل برفی

به سردی زمستان

/ 0 نظر / 9 بازدید