کلبه ی عشق

 

کلبه ای ساخته ام

 برو
بومش ازعشق

بر سر دیوارش

 آبشاری
از گل

درها پنجره ها

همه ی روزنه ها را کیپ می بندم

تا نسیم ها ا ا نکند نفسش را

به درون کلبه

تا مبادا ذره ای گرد غبار

وارد شده و یاد دهد رسم کدورت را

به دل ساده و بی کینه ی من

تا صدای خنده ی غنچه

ندرد پرده ی افکار مرا

همه پنجره ها را کیپ می بندم

 می تنم خویش را در دل خویش

پروانه شدن آسان نیست

 راه و رسمی دارد

/ 1 نظر / 19 بازدید
نسرین

سلام ممنون وبلاگت زیباس