آغوش امن

باز هوای گریه دارم

کوه غصه ام بر دوش

 کاسه
ی صبرم پر از اندوه

سنگسار غم شدم مادر

 بگو مادر

جرم من چیست؟خویشتن
خویش شدن

فریاد پیچیده در کوهسارم من

اسیر سیاهچال شب

ره به جایی نمی برم مادر

دلم ابر سیاه و چهره ام چون برگ پاییزی
است

بگو مادر

دوباره سبز خواهم شد؟

دست نوازشگر توبوی بهار می دهد

آغوش بی دغدغه ات بوی بهشت

از همه عالم و آدم بریده ام

غیر از تو مادرم

از همه عالم از همه آدم بریده ام

آغوش بی دغدغه ات امن من و پناه من

 سنگسارغم شدم مادر

                                                       

 

 

/ 0 نظر / 11 بازدید